Jan 21, 2017 Last Updated 1:10 PM, Jan 18, 2017

Μήπως τελικά το έχουμε στο dna μας; Μήπως φταίει το κατά τ΄ άλλα δήθεν «μοναδικό» μας γενετικό υλικό ή απλά ευθύνεται το αγύριστο κεφάλι μας που συνεχίζουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη; Πώς εξηγείται το γεγονός ότι θεωρούμε εαυτούς αλάνθαστους και πως μόνο εμείς έχουμε συγκεντρώσει την απόλυτη γνώση βλέποντας τους διπλανούς μας, Ευρωπαίους και όχι μόνο, ως ανόητους και κουφόνους;

Η αλήθεια είναι, από όποια μεριά και αν το δούμε, πως είμαστε αδιόρθωτοι. Ημέρες αγάπης και Χριστουγέννων, θα πείτε, όμως πώς μπορείς να διατηρείς την ψυχραιμία σου όταν βλέπεις τους συμπολίτες σου και τον ίδιο σου τον εαυτό χωρίς κανένα μέλλον; Και πώς να είσαι αισιόδοξος όταν, μόλις πριν από λίγες μέρες, «καλωσορίσθηκε», με θερμά μάλιστα χειροκροτήματα, ένας προϋπολογισμός που προβλέπει νέα επαχθέστερα μέτρα;

Πώς, λοιπόν, να ξεπεράσεις τον θυμό της τυραννίας που βιώνουμε εδώ και έξι χρόνια και θα υπομείνουμε για πολλά ακόμη; Πώς να πάρεις μια βαθιά ανάσα ανακούφισης όταν το ΔΝΤ ζητά εδώ και τώρα νέα μέτρα ύψους 4,5 δισ. ευρώ και ο περίφημος «κόφτης» κινείται ξυστά πάνω από τα κεφάλια μας; Πώς να κάνεις το επόμενο βήμα, όταν ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού μίλησε για την ανάγκη ύπαρξης νέου μηχανισμού από το 2019 και μετά;

Εν τέλει, πότε θα καταφέρει να αποσυμπιεστεί αυτή η κοινωνία, όταν η ίδια η Ευρώπη δέχεται τις ανερχόμενες ακροδεξιές φωνές και η γεωπολιτική μας θέση, εν μέσω οικονομικής κατάρρευσης, μας κάνει ακόμη πιο εύθραυστους;

Στην πανέμορφη αυτή χώρα δεν τίθεται πλέον θέμα μιας κλασικής πάλης δυο μεγάλων κομμάτων, αλλά η επιβίωση ενός ολόκληρου έθνους. Χωρίς οράματα, χωρίς προγραμματισμό και κυρίως χωρίς ενότητα και πίστη, αυτές τις ώρες ευθύνης, η γκρίζα καθημερινότητα θα μας συνοδεύει σε κάθε μας βήμα. Κι αυτό καθώς κατασκευάζουμε –σκόπιμα ή μη– λάθος εχθρούς. Φταίει η αλαζονεία μας, οι μικροκομματικές πολιτικές, η νοοτροπία του έπαρχου της Ευρώπης και οι εξωνημένες φωνές. Δεν μας φταίει ο διπλανός μας και ο κάθε εκπρόσωπος των δανειστών. Φταίμε εμείς και δεν μας σώζουν ούτε οι επισκέψεις στην Κούβα, ούτε τα προσκυνήματα στους Αγίους Τόπους.

Ας μην ξεχνάμε όμως πως οι μόνες φορές που σταθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων και «σκεφθήκαμε σοβαρά ως έθνος» -όπως είχε πει ο Μάνος Χατζιδάκις- ήταν στις καταστροφές. Έως… τότε, έως την επόμενη μέρα, καλά Χριστούγεννα.

Η κούραση και η φθορά της ελληνικής κοινωνίας είναι πραγματικά πρωτόγνωρη. Κάθε εικοσιτετράωρο που περνά είναι γεμάτο με γκρίζες αποχρώσεις, με τις συλλογικές πνευματικές διάνοιες του τόπου να απουσιάζουν παντελώς από τις ζωές μας. Η κοινωνική αυτοπεποίθηση έχει εξαϋλωθεί, την ώρα που μια κενή περιεχομένου ρητορική κατακλύζει και κατασπαράζει τον εναπομείναντα κοινωνικό ιστό του τόπου. Λες και όσοι κινούν τα νήματα διακαώς επιζητούν έναν παντοτινά τσακισμένο λαό.

Η παρακμή μεσουρανεί και η ταυτότητά μας απειλείται ευθέως. Νιώθουμε να έχει στερέψει η αξιοπρέπειά μας και ουδείς μάχεται. Δεν παλεύουμε για τα αυτονόητα παρά σπρωχνόμαστε για το ποιος θα βρεθεί στο… πρώτο τραπέζι δίνοντας υπόσταση στις ψεύτικες υποσχέσεις.

Η κρίση, σε ένα βαθμό, ήταν η ελπίδα κάποιων να βγούμε πιο δυνατοί, και κυρίως να καταφέρουμε να ανακτήσουμε την αγάπη και την πίστη μας για τη χώρα. Όμως τα στοιχεία που μας οδήγησαν στον κατήφορο είναι ακόμη ζωντανά και μας σπρώχνουν πιο βαθιά στο σκοτάδι.

Και ας μην ψάχνουμε αστείες δικαιολογίες και ας μη ρίχνουμε το φταίξιμο στους εταίρους και στους δανειστές. Η μάχη των γιγάντων, που διεξάγεται τους τελευταίους μήνες, ανάμεσα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη Γερμανία μόνο την Ελλάδα θα βρει ζημιωμένη. Αυτό, άλλωστε, διατύπωσε, στις αρχές του μήνα, και ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών λέγοντας ότι τελικά ο «κόφτης» που δεν αποκλείεται να ενεργοποιηθεί μέσα στο 2017, θα είναι ο συνδετικός κρίκος που θα κρατήσει τελικά το Ταμείο στο πρόγραμμα. Οι εταίροι θα βρουν τον τρόπο και το πρόγραμμα που τους ταιριάζει και η Ελλάδα δεν αποκλείεται να βρεθεί εκ νέου σε νέο αδιέξοδο, ανίκανη να σχεδιάσει λύσεις και τρόπους για να βγει από το αδιέξοδο.

Αναμφίβολα, οι μήνες που διανύουμε θα είναι σκοτεινοί. Η ήδη τραυματισμένη κυβέρνηση θα ψάχνει τρόπους να κρατηθεί στην εξουσία, όμως όπως όλα δείχνουν ο ΣΥΡΙΖΑ, μέρα με τη μέρα, μήνα με τον μήνα, χάνει ολοένα και περισσότερο την εμπιστοσύνη με τους πολίτες. Η κατάσταση δε θα εκτροχιαστεί με την έναρξη των χιλιάδων πλειστηριασμών (άνω των 3.700 όπως υπολογίζονται έως τα τέλη του 2017), την ώρα που θα αντηχούν στα αυτιά όλων τα συνθήματα τύπου «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Η χαριστική βολή για την κυβέρνηση είναι θέμα χρόνου να δοθεί, με το μέλλον της χώρας να είναι ακόμη πιο αβέβαιο.

Οι κινήσεις αντιπερισπασμού που θα επιδιώξει, από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός δεν θα είναι αρκετές ώστε να ανακρούσουν το μένος μιας οργισμένης κοινωνίας, καθώς όλο το προηγούμενο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε την «αυταρχική εκδοχή» άσκησης της εξουσίας. Ο όρος που πρώτος προσδιόρισε ο παγκοσμίου φήμης πολιτικός επιστήμονας S. Finer, σημαίνει ότι ένα κόμμα εξουσίας και ενώ βλέπει να απουσιάζει η κυβερνητική αποτελεσματικότητα καταφεύγει, μεταξύ άλλων, σε θεσμικές παρεμβάσεις, θεσμικές αλλοιώσεις και στρεβλώσεις, περιορίζει την πολυφωνία και διαμορφώνει μια νέα κουλτούρα μέσω του ελέγχου ακόμη και της Δικαιοσύνης.

Η ανησυχία για το αύριο είναι μεγάλη και δυστυχώς όπως όλα δείχνουν οι νέες περιπέτειες είναι μπροστά μας. Φαίνεται πως συνεχίζουμε να κυνηγάμε τη σκιά μας και δεν αποφασίζουμε να κάνουμε το μεγάλο άλμα. Κυβέρνηση και ένας ολόκληρος λαός βολεύεται πάνω στο ίδιο κλαδί που η αντοχή του έχει εξαντληθεί και οι ρωγμές έχουν κάνει την εμφάνισή τους.

Μόνη λύση οι νηφάλιες και ήρεμες φωνές πλαισιωμένες από φιλοπατρία και φιλότιμο, έτοιμες να εφαρμόσουν ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από τα δεινά, αλλά πότε και με ποιους;


Ο κ. Τσίπρας νιώθει παγιδευμένος, εμφανίζεται εκνευρισμένος και χάνει την ψυχραιμία του. Προχωρά σε επικοινωνιακά λάθη και εξακολουθεί να τάζει γνωρίζοντας ότι δεν πρόκειται να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του. Φαίνεται πως απώλεσε την ευφυέστατη αντίληψη να κερδίζει το κοινό στο οποίο απευθύνεται

Τελικά τι μάθαμε από την ομιλία του πρωθυπουργού στην 81η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αναρωτηθήκαμε, αν πράγματι αφομοιώσαμε κάτι ουσιαστικό; Αλήθεια, γίναμε σοφότεροι ακούγοντας τον κ. Τσίπρα για 81 ολόκληρα λεπτά; Μεταμορφωθήκαμε σε πολίτες με βαθιές γνώσεις και κυρίως μπορούμε να προβούμε σε ελπιδοφόρες προβλέψεις για το μέλλον, να γίνουμε αισιόδοξοι μετά από μια αδίστακτη κρίση που κρατά εδώ και επτά χρόνια; Κατάφερε, εν τέλει, ο πρωθυπουργός να μας πείσει με επιχειρήματα ότι «βγήκε η θηλιά από τον λαιμό της χώρας» και πως «η Ελλάδα δεν είναι πια παρίας» όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε;

Τα νεύρα, οι αρνήσεις και η γλώσσα του σώματος του πρωθυπουργού μας έδειξαν ακριβώς το αντίθετο. Η ομιλία του δεν μας «χάρισε» ούτε ένα μειδίαμα. Μας δημιούργησε ακόμη βαθύτερες σκέψεις όταν αντικρίσαμε τον Έλληνα πρωθυπουργό να χάνει την ψυχραιμία του και σχεδόν να απειλεί έναν εργαζόμενο, μια δημοσιογράφο, η οποία τόλμησε να ρωτήσει αν η κυβέρνησή του είναι ευχαριστημένη που εκατοντάδες εργαζόμενοι, όπως και η ίδια, θα χάσει τη δουλειά της.

Η βαρονία αποκαλύφθηκε, απογοητεύοντας ακόμη περισσότερους πολίτες.

Ο κ. Τσίπρας, μέσα από την πολιτική των δυο ετών που ασκεί, θεωρεί εφεξής ότι δεν θα είμαστε ούτε φτωχοί, ούτε αδικημένοι. Από την ομιλία του στο Βελλίδειο της Θεσσαλονίκης προκύπτουν δυο σημαντικά στοιχεία τα οποία θα μας απασχολήσουν έντονα το προσεχές διάστημα, αν και από ότι φαίνεται λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο.

Το πρώτο αφορά στην ρύθμιση του Ελληνικού χρέος. Ο κ. Τσίπρας, έστειλε πολλαπλά μηνύματα στο Βερολίνο και θέλησε να υπενθυμίσει στην κ. Μέρκελ ότι η συμφωνία προβλέπει μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους αμέσως μετά την αξιολόγηση, με το Βερολίνο να διαμηνύει σε όλους τους τόνους πως η όποια συμφωνία θα προκύψει μετά τις εθνικές εκλογές της Γερμανίας, τον Σεπτέμβριο του 2017. Ο πρωθυπουργός, εμφανίστηκε να αναμένει την οριστικοποίηση των μέτρων για το χρέος, κάτι τέτοιο όμως  φαίνεται πως δεν θα συμβεί, τουλάχιστον άμεσα, παρά το γεγονός ότι και το ΔΝΤ επιθυμεί μια λύση στο χρέος ώστε να αποφασίσει στη συνεχεία για την παραμονή του ή όχι στο πρόγραμμα. Είναι κρίσιμο σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε ότι το καταστατικό του Ταμείο δεν επιτρέπει να χρηματοδοτεί χώρες με μη βιώσιμο χρέος.

Το δεύτερο δεδομένο που προκύπτει είναι πως ο πρωθυπουργός μάλλον φάνηκε εγκλωβισμένος με το θέμα της δημοπρασίας των τεσσάρων τηλεοπτικών αδειών πανελλαδικής εμβέλειας. Φαίνεται πως νιώθει παγιδευμένος με την όλη διαδικασία της αδειοδότησης και δεν είναι λίγες οι πληροφορίες οι οποίες κάνουν λόγο για σύννεφα στη σχέση του με τον υπουργό Επικρατείας και προσωπικό του φίλο Νίκο Παππά. Δεν είναι μόνο ο έντονος εκνευρισμός που εκδήλωσε σε σχετικές ερωτήσεις που του τέθηκαν. Ο κ.  Τσίπρας χάνει την ψυχραιμία που είχε και κυρίως χάνει την ευφυέστατη αντίληψη να κερδίζει το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Νιώθει πως απώλεσε το κοινό που είχε, προχωρά σε επικοινωνιακά λάθη και εξακολουθεί να τάζει γνωρίζοντας ότι δεν πρόκειται να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόσχεση που έδωσε για τα 246 εκατ. ευρώ που θα λάβει το δημόσιο από τον διαγωνισμό για τις άδειες, χρήματα τα οποία όπως είπε θα πάνε «μέχρι και το τελευταίο ευρώ στους πολίτες». Όλοι, ωστόσο, γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να δοθούν στους πολίτες καθώς αφενός χρειάζεται το «πράσινο φως» από τους δανειστές, αφετέρου όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις από το 2012 και εντεύθεν μπορούν να διαθέσουν όπου επιθυμούν μόνο το 30% σε περίπτωση που επιτύχουν υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 100 εκ. ευρώ. Το υπόλοιπο ποσό (35% και 35%) οφείλει η εκάστοτε κυβέρνηση να το αποδώσει για την αποπληρωμή του χρέους και για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στους ιδιώτες. 

Δυστυχώς, ο κουμπαράς παραμένει άδειος και αν και θα περίμενε κανείς μέσα από τη διετή διακυβέρνησή της η κυβέρνηση να έχει προσγειωθεί στην καθημερινότητα επιζητώντας λύσεις στην ασφυξία των πολιτών κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.

Αντιθέτως, είναι πλέον ορατό πως σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η κυβέρνηση λησμόνησε το πρόσφατο παρελθόν και το πόσο απότομα εξαϋλώθηκαν κόμματα και πολιτικοί σχηματισμοί οι οποίοι διατηρούσαν την ρητορική της παραχολογίας στα χρόνια της κρίσης.

Αν δεν αλλάξουμε πορεία, αν από τοποτηρητές μιας γωνιάς της Ευρώπης δεν γίνουμε πρωτεργάτες των μεταρρυθμίσεων και των έργων, τότε ο κίνδυνος για νέες περιπέτειες είναι ορατός και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για νέες πολιτικές και οικονομικές «αναταράξεις». Η, δε, δυσμνησία που παρουσιάζει το πολιτικό μας σύστημα αναμφίβολα μας επανατοποθετεί σε μια απομονωμένη γυάλα με την κρίση να θωρείται πλέον δεδομένη και φυσιολογική…

Οι «μάσκες» έπεσαν στη δημοτική παράταξη που στηρίχθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ στη Γλυφάδα. Την ανατροπή των δεδομένων προκάλεσε η συζήτηση κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικό Συμβουλίου για τη συμφωνία πώλησης του Ελληνικού. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης Θανάσης Ηλιόπουλος και Ειρήνη Βαγγελάτου γνωστοποίησαν την αποχώρησή τους διαφωνώντας ανοιχτά με τις επιλογές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ για την πώληση του πρώην αεροδρομίου.
Έτσι έμεινε χωρίς πλήρωμα ο "καπετάνιος" Τάσος Ταστάνης στο "καράβι της Ανατροπής", παρότι εξέφρασε την αντίθεσή του στις αποφάσεις των υψηλά ιστάμενων συντρόφων του.     
 
«Στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα αλλά να κάνουμε ότι μας λένε οι άλλοι» είπε ο κ. Ηλιόπουλος και συμπλήρωσε:  " είναι ένα μνημόνιο άντλησης επιχειρημάτων για το "ΝΑΙ" στο ξεπούλημα του Ελληνικού". Στη συνέχεια διάβασε μια επιστολή που είχε στείλει ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στις Επιτροπές αγώνα κατά του ξεπουλήματος του Ελληνικού. Επίσης, τόνισε ότι μετά απ' όσα ανέφερε, δεν έχει καμία θέση σ’ αυτή την παράταξη που στηρίζει τις κυβερνητικές επιλογές. 
 
Από την πλευρά της, η κα. Βαγγελάτου αφού ανέφερε ότι ο αγώνας για την ακύρωση της συμφωνίας τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό θα συνεχιστεί… «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ξεκάθαρη θέση πάνω στο θέμα του πρώην αεροδρομίου και γι’ αυτό το λόγο σας ανακοινώνω την αποχώρησή μου από τη δημοτική παράταξη». Κλείνοντας η ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος κατέθεσε ένα ψήφισμα κατά του ξεπουλήματος του Ελληνικού το οποίο τέθηκε σε ψηφοφορία αλλά δεν εγκρίθηκε από την πλειοψηφία. 
Όμως, η ένταση μεταφέρθηκε λίγη ώρα αργότερα και σε εκδήλωση του Χρήστου Κορτζίδη κατά της πώλησης του αεροδρομίου στην κεντρική πλατεία του Ελληνικού. Όταν κλήθηκε ν’ ανέβει στο βήμα ο Τάσος Ταστάνης αποδοκιμάστηκε από συγκεντρωμένους.                   
    
 
Με έκπληξη αντικρίσαμε σήμερα το πρωί διερχόμενοι από τη Γ. Γεννηματά μια αλλαγή στα γραφεία της Οργάνωσης Μελών ΣΥΡΙΖΑ Γλυφάδας. Είδαμε ότι στο κτίριο τοποθετήθηκε θωρακισμένο μεταλλικό ρολό πιθανότατα για να αποτραπούν νέες επιθέσεις. Τα γραφεία που βρίσκονται στο αριθμό 71 της οδού Γ. Γεννηματά στον Άγιο Τρύφωνα είχαν γίνει στόχος αγνώστων δύο φορές – και είχαν καταγραφεί σημαντικές ζημιές- στο παρελθόν, το Νοέμβριο του 2015 και τον Μάιο του 2016. 
 
Στο μεταξύ, για να καλυφθούν τα έξοδα, οι υπεύθυνοι του ΣΥΡΙΖΑ Γλυφάδας διοργανώνουν και μια εκδήλωση στα γραφεία τους. Η πρόσκληση γράφει: 
 
«Είστε όλοι & όλες καλεσμένοι την Παρασκευή 17 Ιουνίου 2016 το βραδάκι στις 8 στα γραφεία μας Γ. Γεννηματά 71, Πλ. Αγ. Τρύφωνα Τερψιθέα Γλυφάδας.
Να πιούμε ένα ποτήρι καλό κρασί συζητώντας τα δύσκολα που περάσαμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για  την στρατηγική της επόμενης περιόδου, να γευτούμε εδέσματα που θα ετοιμάσουν σύντροφοι, συντρόφισσες και φίλοι.
 
Με τη συμμετοχή σας, θα στηρίξετε και οικονομικά τη δράση και λειτουργία της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Γλυφάδας.
 
 
Page 1 of 3

Find Us on Facebook